Historia Parlamentu Europejskiego
Jego historia sięga 1952 roku – wtedy to, dla Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS), powołano do życia specjalny organ o nazwie Wspólne Zgromadzenie EWWiS. W 1957 r., na mocy Traktatów Rzymskich, stał się on wspólny dla wszystkich trzech wspólnot europejskich. Nazwa „Parlament Europejski” została użyta po raz pierwszy w 1962 roku. Wówczas to skład PE wybierany był przez parlamenty państw członkowskich, a dopiero w 1979 r., odbyły się pierwsze ogólne i bezpośrednie wybory do Parlamentu. Na początku swego istnienia, organ ten pełnił jedynie funkcję konsultacyjną i doradczą; dopiero po wejściu w życie Jednolitego Aktu Europejskiego, w 1987 r., i kolejnych ważnych dla Unii traktatów, zyskiwał coraz to więcej uprawnień (kontrolnych i ustawodawczych). Parlament Europy funkcjonuje obecnie w trzech miastach: główna siedziba w Strasbourgu (Francja), część obrad, komisje parlamentarne i władze klubów w Brukseli (Belgia) oraz sekretariat i biblioteka w Luksemburgu. Liczebność PE, dla porównania, w 1962 r. wynosiła 162 posłów – obecnie 785 osób.
Kategorie: Unia Europejska.