Skrypt dłużny
W języku angielskim potocznie nosi to nazwę „I.O.U.”, czyli „I owe you” („U” czytane jest jak „you”), co w wolnym tłumaczeniu oznacza „jestem Ci dłużny” (bardziej fachowa wersja to „note”). W polskim prawie bankowym funkcjonuje to jako tzw. skrypt dłużny, bądź rewers. Jest to dodatkowe, nie licząc umowy kredytowej, potwierdzenie gotowości spłaty zaciągniętego długu; sporządzane jest na piśmie i jest ono składane przez osobę biorącą kredyt wobec instytucji, bądź innego podmiotu udzielającego tej pożyczki. Zgodnie z Kodeksem Cywilnym, po spłaceniu świadczenia, które zostało pobrane, kredytobiorca może zażądać zwrotu skryptu. W przypadku częściowego spełnienia świadczenia, dłużnik jest w stanie zażądać odnotowania na skrypcie tego faktu. Interesujący jest fakt, że w przypadku, gdy mimo częściowej spłaty długu, wierzyciel odmawia umieszczenie adnotacji na ten temat w skrypcie, dłużnik ma prawo odmówić dalszego spełniania swojego świadczenia oraz złożyć swój przedmiot w depozycie sądowym.
Kategorie: Bankowość Osobista.